Ég hef alltaf verið mjög seinfattin manneskja. Ég er ekki stolt af því en ég reyni þrátt fyrir það ekki að fela það. Ég kem til dyranna eins og ég er klædd. Nú ég gerði mikla uppgötvun þegar ég var á leið heim úr strætó í dag. Eftir ógeðslega erfaða og depressing helgi.. svo ekki sé meira sagt sat ég sem sagt í mínum þungu þönkum í strætó. (Þessir þankar láta mig ekki í friði). Europapaldsen....Hovedbanegaarden........Burger King...... RUNDSTYKKER.. ....Handelhojskolen......

RUNDSTYKKER!!!.. og aftur upphrópunarmerki. Frá því að ég var lítill krakkalingur með tíkarspena hef ég átt í vandræðum með þetta orð á íslensku. Þegar ég var fjögurra ára kallaði ég þau rúmstykki... svo þegar ég varð eldri fannst mér að þetta hlytu að vera rúnstykki... svona í stíl við rúnir eða eitthvað. Í stafsetningu lærðum við aldrei neitt um rúnstykki... og ég held að ég hafi einfaldlega aldrei nokkurn tímann í lífinu þurft að skrifa þetta orð. En alltaf elti það mig eins og grár skugginn. Rúnstykki.. rúmstkykki, rúndstykki... rústykki... skrústykki... Búið að þjaka mig allt lífið sem sagt. .. og hana nú þarna sat ég í mínum dýpstu þönkum farandi yfir atburði síðustu daga aftur og aftur og aftur þega GUÐ ákvað í allt í einu að akkúrat þarna skyldi einu af mínum vandamálum verða af mér létt. Og bingo!! BINGÓ. Þarna sá ég á tæru að orðið var komið úr dönsku og ætti að vera rundstykke..við höfum svo tekið það og aðlagað það að íslenskunni... hvernig hef ég ekki hugmynd um, get verið sátt við mín rúnstykki.

posted by xxx @ 15:32