mánudagur, janúar 03, 2005

Afhverju er svona vont veður?

Þá er maður komin í borg óttans. Klöngraðist inn á Bollagötuna til Huldu, Kristínar Péturs og Arnars um 23 í miklu sjokki eftir lendinguna hérna á Reykjavíkurflugvelli. Já! Gráti næst alveg hreint. Svaðilfarir dagsins voru ekki af verri endanum. Víkurskarðið var talið ófært svo pabbi sendi okkur brósa með rútunni til Akureyrar.. bara eins og hverja aðra böggla ;) Með frímerki á rassinum. Rútan fór kl 13:30 og því vorum við komin út á flugvöll kl 15:00. Flugið okkar var fyrst kl 20:50 í kvöld og allar vélar smekkfullar. Ekki séns að smeygja sér í flugvélarnar á undan ... en það reyndi ég og reyndi. Þegar það var fullreynt var ég orðin nokkuð pirruð. Þá birtist þessi líka engill, Ásta dóttir Magga kenn og bauð okkur systkinunum heim meðan við vorum að bíða eftir flugi en synir Krissu systur hennar voru líka að bíða eftir flugi. Þeir höfðu misst af fluginu um morguninn vegna ófærðar. Nú svo ég brosti út að eyrum aftur. Kella töfraði fram bakkelsi og með því. Og dýrindis fiskirétt aður en við fórum á flugvöllinn aftur. Flugferðin sjálf gekk nokkuð ok en ég svaf mest alla leiðina..enda hafði ég ekkert sofið um nóttina(vegna óútskýranlegra orsaka..damdammdammdamm) en lendingin var hell. Flugvélin hoppaði og skoppaði í loftinu og fólk var farið að taka andköf. Ég svitnaði af skelfingu þegar EXIT ljósin kviknuðu og við vorum enn í loftinu...yfir sjónum. Var farin að grípa í Gumma sem sat hin rólegasti ...fannst þetta hið eðlilegasta mál en hann hefur ekki flogið innanlands áður. Ég get sagt ykkur það að ég vil frekar deyja í sprenginu þegar flugvélin lendir á þurru landi en að drukkna þegar hún krassar í sjó. Ekkert hálfkák hvað dauða minn varðar. En við lentum og ég er enn á lífi. Sit hérna við eldhúsborðið á Bollagötunni eftir 4 tíma svefn og kl er að verða 6. Veit ekki hvað er að svefnklukkunni minni...ég er hætt að sofa!

posted by xxx @ 06:41