Málæði

Ég tel mig vera nokkuð sleipa í dönsku. Þó ég sé ekki jafnorðheppin og spontant og á íslensku. En það er víst ekki hægt að ætlast til þess eftir aðeins þrjú ár. Samt sem áður get ég komið sjálfri mér á óvart með því að glopra út úr mér kolvitlausum orðum, nota hræðilega röng orðasambönd og raða orðum vitlaust saman.

Nokkur dæmi:

"Eigum við að fara á þessa ímyndun?"
Þegar ég vil fara á einhverja ákveðna sýningu! Rugla sem sagt ímyndun og sýningu vel og vandlega saman. Í seinni tíð leiðrétti ég mig þó oftar en ekki sjálf.

"Það lítur út til að..."
Þegar ég ætla að segja það lítur út fyrir. Ég er dugleg í að rugla smáorðunum fyrir og til saman. Er þó farin að kunna munin núna ..en það tók tvö ár fyrir mig að troða þessu í hausinn á mér.

Svo bölva ég eins og versti sjómaður. Bölva miklu, miklu meira á dönsku en íslensku nokkurn tímann. Veit ekki hver hefur kennt mér það.

Þegar ég lendi í erfiðum aðstæðum þar sem er sérstaklega mikilvægt að ég tjái mig rétt og komi orðunum frá mér þannig að þau skiljist og misskiljist ekki(nota bene!) kemur oftar en ekki babb í bátinn.

Um daginn átti ég í alvarlegum samræðum á dönsku sem rættist vel úr svo einhvern veginn hefur mér tekist að koma aðilanum í skilning um hvað ég var að meina. En dæmi um orðarugling í því samtali...

"En hvað hefurðu þá hugsað þér að gera? Að labba í hringi og vera í fýlu við mig?"


Hversu auðvelt er að taka persónu EKKI alvarlega þegar hún lætur svona hluti út úr sér? Ég spyr!?

Hef hugsað mér að bæta við vitleysum úr mér hérna á bloggið næstu daga. Glóðvolgum..beint úr ofninum.

posted by xxx @ 21:40