Back in Dene

Yes sir. Þá er ég lent og dönum gefin. Á móti mér tók nakinn karlmaður og bjór. Ekki slæmt (tja.. of gott til að vera satt? Haha..nei í mínu tilfelli of satt til að vera gott :/!). Komst með mest allt draslið mitt yfir hafið án sjáanlegrar yfirvigtar. Faldi auka tuttugu kíló vel og vandlega í handfarangri með hjálp pabba sem stóð í þaulútreiknaðri fjarlægð meðan ég tjekkaði mig inn. Tók lestina til Aarhus þar sem ég bætti enn á farangurinn og náði í hjólið mitt. Svo hélt ég í norður og niður til Aalborgar með farangur sem ég enn er ekki farin að skilja hvernig ég komst með á leiðarenda. Úff. Klapp fyrir mér *klapp,*klapp!

Fyrstu vikunni eyddi ég á vaktherbergi á norður-skjúkrahúsinu með flóm og flóabitum. Fyrsta daginn tókst mér líka að læsa mig úti. Ekki gaman. En hvað um það. Því næst flutti ég yfir á suður-sjúkrahúsið þar sem mér líður miklu betur. Að vísu er það líka gamalt vaktherbergi en með því að skella nokkrum myndum á veggina, styttum í hyllurnar og kertum í gluggakistuna tókst mér að gera þetta sæmilega vistlegt. Home sweet Guðný. Fyrsta morguninn var ég vakin af tveimur mismunandi aðilum til að ég svæfi örugglega ekki yfir mig. Like an one big family. Örugglega fínt næstu 2 til 3 mánuðina, svo ekki meir ;) Er vonandi að fara eiga við allt allt allt aðra hluti þá!

Annars er ekkert að frétta. Barasta ekki neitt. Voða hress og kát þessa dagana. Ef ég á að líkja lífinu mínu við sjúkling sem er manio-depressiv var sumarið mitt manía og ég vona innilega að komandi vetur verði það líka. Ef það er mögulegt.

posted by xxx @ 22:07